Gisteren schreef Marnix een mooi berichtje over de rente in Amerika, waar nu zoveel over te doen valt. Nu zijn obligaties best saaie instrumenten, waar wij normaal gesproken niet zoveel aandacht aan besteden. De laatste weken hebben we het echter wel vrij frequent over obligaties. Juist, omdat de gevolgen voor de beurs zo groot kunnen zijn.

Laten we beginnen bij het begin: momenteel is er een ware oorlog gaande tussen obligatiebeleggers en de Amerikaanse overheid. Een oorlog, die beleggers momenteel aan het winnen zijn.

De rente op dertigjarig Amerikaans staatspapier staat inmiddels op 5,35 procent. Dat is het hoogste niveau sinds 2007, dus van vóór de kredietcrisis. Dat is niet iets wat de Amerikaanse overheid graag ziet, omdat ze zelf nogal een flink pakket schulden hebben.

Met deze hoge rente, wordt het daardoor ook een stuk duurder om die schulden te financieren. Want uiteindelijk heeft Amerika toch een schuld van pak ‘m beet… 40 biljoen dollar.

Bessent to the rescue!

Scott Bessent, minister van Financiën, is een opkoopprogramma gestart om obligaties te kopen. Daarmee probeert hij de obligatierente omlaag te drukken. De US Treasury koopt zijn eigen langetermijnleningen terug van de markt, waarbij het idee heel simpel is: door vraag te creëren naar de obligaties, wordt de rente vanzelf omlaag gedrukt. Dat is tot op heden nog niet gelukt, want de rentes stijgen toch.

Zijn mentor – Stanley Druckenmiller – heeft zelfs openlijk gewaarschuwd voor dit soort marktinterventies.

Bessent begon met 2 miljard dollar per week, verhoogde dat naar 4 miljard dollar per week en maakte begin deze week bekend dat er in een operatie zelfs 6 miljard dollar werd gebruikt om de obligaties op te kopen.

Ondanks het hogere opkooptempo stijgen de obligatierentes nog steeds. De eerste rally – wat zorgt voor dalende rentes – na Bessents Bazooka, is allang weer teniet gedaan.

‘I am the house now’

Bessent is zeker geen domme jongen. In 1992 stond hij aan de winnende kant van een van de grootste valutagevechten ooit: Black Wednesday.

Op 16 september 1992 verdedigde de Bank of England de Britse pond tot het er bijna aan onderdoor ging, en Bessent gaf toen leiding aan Soros Fund Management in Londen. Hij was degene die de tegenovergestelde kant inzette en miljarden wist te verdienen.

Bijna poëtisch, hebben we 34 later, opnieuw in september, hetzelfde spel dat gespeeld wordt. Nu niet Engeland, maar Amerika. En Bessent niet aan de kant van de traders, maar deze keer als de grote baas.

En Bessent lijkt te willen vechten.

Een paar weken geleden deed hij een opvallende uitspraak naar valutatraders die tegen een sterker wordende Japanse yen inzetten. Zijn boodschap? “I am the house now”.

“Durven jullie tegen mijn plan in te zetten? Ik ben nu de baas in deze markt.”

Ai, dat is een grote no-go. Er is voor traders niet zo leuk als een arrogante beleidsmaker eens flink op zijn plaats te zetten, als het even kan. Wat dat betreft moet Bessent voorbeeld nemen aan Janet Yellen, die de obligatiemarkten ook fantastisch manipuleerde, zonder dat een haan er naar kraaide.

Toch geen renteverhoging…

Ik heb er vorige week al even over geschreven. De kans op een renteverhoging schat ik zelf een stuk kleiner in dan de meeste beleggers. De kans staat nu zo rond de 70% voor oktober en een 62% kans dat de rente volgende week al wordt verhoogd door de Fed. Op het eerste gezicht lijkt een renteverhoging heel logisch.

Bessents opkoopprogramma proberen de langetermijnrentes omlaag te duwen (lukt niet) en heeft als economisch effect dat er meer geld in de economie komt, waardoor de inflatie stijgt.

Tel daarbij op dat iedere keer dat President Trump zijn mond opent, de inflatie lijkt te stijgen. Bijvoorbeeld doordat de olieprijzen door het dak schieten, of dat hij belooft om iedere stemmer $5.000 te geven.

Bessent wil lagere rentes afdwingen en slaagt daar tot op heden niet in. Fed voorzitter Warsh wil de inflatie bestrijden en slaagt daar tot op heden ook niet in. Warsh wil dus eigenlijk hogere rentes, om zo inflatie te controleren. Maar een renteverhoging werkt eigenlijk het plan van Bessent tegen. Iets waar Bessents mentor, de grote Stan Druckenmiller, al voor waarschuwde: Bessent creëert een policy mess, waarbij niemand kan winnen.

Als Warsh slim is, geeft hij Bessent nog even de ruimte. En verhoogt hij de rente niet. Als Bessent de strijd tegen obligatiebelggers gaat verliezen (die kans is zeker aanwezig) dan heeft de Fed ineens politiek draagvlak om toch in te grijpen en de rente te verhogen. Heel anders als de Fed nu wél de rente gaat verhogen, want dat opent de weg voor Bessent voor nog meer interventie. Wat uiteindelijk zal resulteren in nog meer inflatie.

–