De oprichter van Bridgewater, jarenlang het grootste hedgefonds ter wereld, Ray Dalio heeft in een recente 13F-opgave bij de Amerikaanse beurswaakhond SEC gemeld welke beursgenoteerde posities hij aanhoudt. Opvallend, want Dalio heeft een duidelijke overweight in goud met 87% van de totale portefeuille.

Elke belegger met meer dan 100 miljoen dollar aan Amerikaanse effecten moet ieder kwartaal melden welke beursgenoteerde posities hij aanhoudt. Per 30 juni 2026 meldde het familiekantoor van Dalio 11 posities met een totale waarde van 479,9 miljoen dollar. Daarvan zat 407,6 miljoen in SPDR Gold Shares (GLD) en 11,3 miljoen in iShares Gold Trust (IAU), samen 418,9 miljoen dollar.

De cijfers zeggen niet alles

Een 13F toont alleen Amerikaanse beursgenoteerde aandelen en fondsen, en alleen de longposities. Geen rechtstreeks aangehouden obligaties, geen vastgoed, geen private equity, geen kasgeld en niets buiten de Amerikaanse beurs. Bloomberg schat het vermogen van Dalio op ruim 20 miljard dollar. Die 419 miljoen in goud-ETF’s is dus ongeveer 2% van wat hij bezit.

Het laat wél zien wat Dalio bewust aanhoudt in liquide Amerikaanse fondsen. En wie kijkt wat daarin zit, en vooral wat er níet in zit, ziet een opvallend helder wereldbeeld.

Goud is goed voor 87%. Inflatiegelinkte staatsobligaties (TIP) en langlopende Amerikaanse staatsleningen (TLT) komen samen op 5,7%, grondstoffenfondsen op 1,5%. En aandelen? De Vanguard-fondsen op de S&P 500, de ontwikkelde markten en de opkomende markten zijn samen 21,3 miljoen dollar waard. Dat is 4,4%. Eén los aandeel, Beta Technologies, maakt het rijtje compleet.

De schuldencyclus

Wie Dalio volgt, verbaast dit niet. Al jaren waarschuwt hij dat we in de late fase van de lange schuldencyclus zitten. Overheden hebben schulden opgebouwd die alleen nog houdbaar zijn als hun munt langzaam aan waarde verliest. In zo’n wereld is een staatsobligatie een belofte in een valuta die met opzet wordt verwaterd. Goud is dat niet.

De markt geeft hem voorlopig gelijk. In januari van dit jaar ging de goudprijs voor het eerst boven de 5.000 dollar per troy ounce, en centrale banken kopen al jaren goud in een tempo dat we sinds de jaren zestig niet hebben gezien. Dalio is dus niet de enige die zo denkt. Hij is alleen een van de weinigen die het zo openlijk laat zien.