3e Uraniumcyclus is begonnen

Als je maar lang genoeg teruggaat in de tijd, zie je een patroon dat zich steeds herhaalt op de uraniummarkt.We zijn de afgelopen week zo’n 60 jaar aan data doorgelopen en zien een terugkerend patroon.

Het begint altijd met te weinig investering, daarna komt er een katalysator en gaat de prijs van uranium door het dak, daarna begint de prijs met zakken en eindigt de cyclus met een kernramp.

Laten we er even wat dieper op induiken.

We zitten momenteel in de derde cyclus van de uraniummarkt. En onze research wijst maar op één ding: dit wordt de meest explosieve van alle drie.

Cyclus 1: 1974 tot 1980
Het olieembargo van 1973 raakte de wereld harder dan verwacht. Olieprijzen stegen met 300%.

Landen zoals Frankrijk, Japan en de VS kwamen tot een conclusie die ze al langer hadden uitgesteld: we zijn te afhankelijk van één regio, één grondstof, één smal kanaal in het Midden-Oosten.

De reactie was massaal. Frankrijk bestelde 16 nieuwe reactoren in één jaar. Japan verhoogde zijn nucleaire vloot twaalfvoudig in twee decennia.

De VS lanceerde Operatie Energie-Onafhankelijkheid (bijzonder hoe alles altijd een ‘operation’ moet heten daar in de States).

De uraniumprijs steeg van 6 dollar per pond naar boven de 40 dollar. In reële termen piekte hij rond de 150 dollar.

De kernramp in Three Mile Island in de VS, deed de vraag naar uranium inzakken. En na Tsjernobyl moest niemand meer wat weten van uranium.

Cyclus 2: 2003 tot 2011
Twee decennia later speelde hetzelfde patroon opnieuw, maar dan via China. Het land trad toe tot de Wereldhandelsorganisatie en begon aan de grootste industriële expansie in de geschiedenis.

De elektriciteitsrekening die daarmee gepaard ging, was enorm. Tegelijkertijd overstroomde de McArthur River-mijn in Canada, waardoor een groot deel van het  aanbod plotseling wegviel.

Opnieuw hetzelfde mechanisme: een aanbodschok, gecombineerd met een plotselinge vraagversnelling.

De prijs steeg van 10 dollar naar boven de 130 dollar per pond. In reële termen het hoogste niveau ooit gemeten: meer dan 220 dollar.

De kernramp in Fukushima zorgde voor jaren aan onderinvestering en zelfs een complete phase out in Duitsland. Ook hier markeerde een kernramp het einde van de cyclus.

Als je terugkijkt op cyclus 1 en cyclus 2, zie je twee patronen die telkens terugkomen.

✅ Het eerste patroon: beide cycli begonnen na jarenlange onderinvestering in nieuwe mijnen.

Lage prijzen maakten nieuwe projecten onrendabel, waardoor de pijplijn langzaam leegliep.

Aan de andere kant kost herstel tijd. Dat verklaart waarom prijzen van uranium zo makkelijk een paar keer over de kop kunnen gaan.

Het opstarten van een oude mijn duurt een paar jaar. Het beginnen van een compleet nieuwe mijn, kost makkelijk 15 jaar.

✅ Het tweede patroon: we hebben altijd een olieschok. In 1973 was het olie-embargo de trigger, in 2003/2004 was het de invasie van Irak.

Dat brengt ons bij…

Cyclus 3: Nu
Het begon allemaal in 2020. Kazatomprom, goed voor meer dan 40% van het aanbod, draaide de uraniumkraam beuwst dicht. De uraniumprijs was jarenlang zo laag, dat het niet rendabel was om te investeren.

Na Fukushima in 2011 was de vraag ingestort en draaiden overheden massaal nucleaire plannen terug.

Kazatomprom was jarenlang gewoon door blijven produceren en besloot in 2020 dat het welletjes was geweest. Ze kozen bewust voor lagere volumes om de prijs te ondersteunen, vergelijkbaar met wat OPEC met olie doet.

Toen kwam Rusland met de invasie van Oekraïne en dwong daarmee Europa om zijn anti-nucleaire beleid te herzien.

En wat er een maand geleden gebeurde, weten we allemaal: de grootste olieverstoring ooit, in de geschiedenis.

History does not repeat itself, but it rhymes…

1. Niemand ziet uranium meer zitten, investeringen in de sector zakken naar een dieptepunt (bust).
2. Er is een katalysator, waardoor de wereld weer massaal uranium nodig heeft.
3. De jarenlange desinteresse komt nu als een boomerang terug met explosief stijgende prijzen (boom).
4. Al in die investeringen en massale bouw van kerncentrales zorgen ergens wel voor een ramp.
5. Niemand ziet uranium meer zitten (bust).

Ziehier, de boom and bust cyclus van uranium. En momenteel zitten we in de boom-fase.

Maar deze keer, met een enorme krachtige nieuwe katalysator. Eentje die we nog nooit hebben gehad. En in 1970 niet eens hadden kunnen bedenken in onze wildste dromen.

Hierboven zie je een grafiek van Goldman Sachs, met daarin de extra vraag vanuit datacentra (die nodig zijn voor AI).

Datacenters vreten elektriciteit op een schaal die geen enkele andere energiebron betrouwbaar en schaalbaar kan leveren.

Microsoft, Google en Amazon sluiten massaal en rap twintig- tot dertigjarige contracten af voor kernenergie.

De grootste bedrijven ter wereld zijn fors aan het inzetten op hun energiebeleid.

Dit is een katalysator die we in de afgelopen twee cycli niet hadden. Toen ging de prijs van Uranium meerdere keren over de kop.

Nu hebben we:

✅ Producenten zoals Kazatomprom die bewust op de rem zijn gaan trappen om de productie te verlagen
✅ De grootste olieverstoring ooit
✅ Een massale energiecrisis in Europa
✅ Kunstmatige intelligentie en datacenters als nieuwe groeimotor

We begrijpen wel dat uranium een beetje een nichesector is in de markt. En dat niet iedereen er graag in belegt.

De fundamenten zijn alleen zo verschrikkelijk sterk dat je dit gewoon niet mag negeren.

De derde cyclus gaat de meest krachtige worden.

Cyclus 1: de prijs ging 6,6x over de kop.
Cyclus 2: uranium deed 13x
Cyclus 3? Het zou ons verbazen als we niet minimaal x15 gaan.